Proeven, wandelen en genieten in het Zwarte Woud

Het Zwarte Woud blijft een van de graagst bezochte streken van Duitsland, en dat voel je al voor je goed en wel over de grens bent. Dichte dennenbossen wisselen af met vakwerkdorpjes, en het tempo ligt er een flink stuk lager dan thuis. Deze keer nemen we je mee langs de kant van smaak. Vier dagen waarin je proeft, ruikt en proost door een streek die weet wat ze in huis heeft: kersentaart die smelt op je tong, schnaps die naar zomerfruit ruikt, bier dat nog gebrouwen wordt zoals het altijd ging, en wijn die groeit op hellingen die je met eigen ogen ziet. Hotel Engel in Obersimonswald is je vaste stek, de plek waar je elke avond weer naar teruggaat, iets voller dan de dag ervoor. Geen grote afstanden, geen volgeboekte dagen. Gewoon tijd om te proeven wat een streek te bieden heeft.

In Gengenbach staan de vakwerkhuizen er nog precies zo bij als op de prentbriefkaarten, alleen ruikt het hier naar veel meer dan alleen uitzicht. Tussen de gevels ligt een bakkerij waar de geur van chocolade en kersen je al van op straat naar binnen trekt, nog voor je goed en wel weet waar die vandaan komt. Binnen wacht de Schwarzwälder Kirschtorte, gemaakt zoals het hoort: laag chocolade, laag room, een scheutje kirsch dat je meteen voelt. Je gaat zitten, bestelt een kop koffie erbij, en bij de eerste hap begrijp je meteen waarom deze streek zo verknocht is aan haar eigen taart. Buiten wandel je nog even langs het stuk van de oude stadsmuur dat overeind bleef, maar het is die eerste hap die je bijblijft, nog lang na deze dag.

Bij Fürstenberg in Donaueschingen ruik je de mout al voor je binnen bent, warm en zwaar, en het is meteen duidelijk dat de familie hier al generaties bier brouwt. Wie goed luistert, hoort verhalen die hier al even lang de ronde doen: over oorlogsjaren, over familiebedrijven, over recepten die nooit veranderd zijn. Bij een boterham met Schinken en een vers getapt glas voelt de streek plots heel dichtbij, alsof je even meedraait in een verhaal dat al veel langer loopt dan jouw bezoek. Even later dwaal je door de rustige straatjes van Villingen, waar een oude abdij zich nog steeds verstopt tussen de gevels. Je hoeft nergens te zijn, niets te plannen. Gewoon wandelen, proeven, en luisteren naar een streek die graag over zichzelf vertelt.

Bij De Zigeuner hoort de heen- en terugreis bij de vakantie, niet bij het wachten tot ze voorbij is. Onze chauffeur kent de weg, ook de kleinere binnenwegen, en zorgt dat je op tijd en zonder gedoe aankomt. Hij weet ook wanneer een korte stop welkom is, en heeft onderweg altijd wel een verhaal of een tip klaar over de streek die voorbij trekt. Jij hoeft je nergens zorgen over te maken: geen file opzoeken, geen kaart uitpluizen, geen GPS die je op het verkeerde moment de mist in stuurt. Jij kijkt naar het landschap dat langzaam verandert van velden naar dennenbos, wij letten op de weg. Tegen de tijd dat je in Obersimonswald uitstapt, is de vakantie al lang begonnen, ook al heb je nog geen stap buiten de bus gezet.

Tussen Kerstmis en Nieuwjaar wacht Hotel Engel in Obersimonswald weer op ons, terwijl de Feldberg buiten langzaam in het wit verdwijnt. De watervallen van Triberg vallen dan half bevroren naar beneden, iets trager dan anders, alsof zelfs het water het rustiger aan doet in deze periode. Onderweg proeven we bubbels bij Sektkellerei Geldermann, een moment dat de feestdagen meteen wat feestelijker maakt. En dan zijn er nog de kerstmarkten van Colmar en Straatsburg, waar de geur van gluhwein en gebrande amandelen je al van ver tegemoet komt. Lichtjes overal, houten kraampjes, en net genoeg gezelligheid om de kou niet meer te voelen. Een reis voor wie de feestdagen liever ergens anders doorbrengt dan op de vaste bank thuis.